Dit zijn wij!

 

Rond kerstmis 2004 is mijn 1e caafje Dotje overleden. Ze was al een tijdje ziek dus we hadden het al zien aankomen, maar het is nooit leuk zoiets… De dierenarts mocht niet meer baten en Dotje magerde steeds meer af. Voor haar was het het beste, maar missen zal ik haar wel. Toch blijft ze altijd in mijn hart…

 

Op zondag 19 maart is Moby gestorven. Ze zou in september 6 jaar geworden zijn. Het zat er wel al aan te komen, aangezien Moby zichzelf niet meer goed verzorgde. Een paar dagen voor haar dood, zat haar oogje al helemaal dicht en kon ze er niks meer mee zien. Mijn moeder en broer hebben het wel iedere dag schoongemaakt, maar ja, als het lichaam niet meer wil, dan kun je het niet tegenhouden.

 

Moby, we zullen je missen…

 

Dinsdag 16 oktober 2007 stierf mijn lieve knuffel Spurti. Ze voelde zich maandag al niet helemaal lekker meer en toen dat dinsdag nog niet over was, besloot ik naar de dierenarts te gaan. Ze heeft in totaal 3 spuiten gehad, om haar er bovenop te helpen, maar dat heeft helaas niet meer mogen baten. Spurti stierf in mijn armen om +/- 21.30 uur. Ik mis haar heel erg en zal haar nooit vergeten… Love you..

 

Donderdag 17 april 2008 is mijn moppie Plukkie gestorven. Ze at al een tijdje slecht en is helaas gestorven aan haakjes op haar tanden. Daarnaast had ze ook last van haar ademhaling en dat is haar fataal geworden. Plukkie is 2 jaar en 5 maanden oud geworden… Miss you

 

 

De regenboogbrug.


Aan deze kant van de hemel is een plaats die regenboogbrug heet.

Wanneer een geliefd huisdier overlijdt gaat het naar de regenboogbrug.

Er zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen rennen en spelen.

Er is een overvloed aan eten, drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn er gelukkig.

Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk,

dieren die gewond of verminkt waren worden heel gemaakt,

zoals wij ze ons herinneren in onze dromen van dagen die voorbij zijn.

De dieren zijn blij en tevreden; er is maar een ding wat ze missen;

die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten.

Ze spelen en rennen samen, maar de dag komt dat er een plotseling stop en in de verte staart.

De heldere ogen oplettend, het lijf trilt van verwachting.

Ineens rent ze van de groep weg, vliegt over het gras haar benen dragen sneller en sneller.

Ze heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn,

omhelzen jullie elkaar in een vreugdevolle hereniging,

nu verlaten jullie elkaar nooit meer.

De blijde kussen regen over je gezicht, je handen strelen dat geliefde hoofd en eens te meer kijk je in de ogen van je lieveling,

die je zo lang hebt moeten missen, maar nooit bent vergeten.

En dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.